آيت الله مفتح (ره) از قول مرحوم آيت الله كمالوند نقل مي كند: يک بار چشم ايشان بسيار درد مي کرد، به طوري که نياز به عينک پيدا کردند. از قضا آن ايام متقارن با ايام محرم بود و دسته هاي سينه زني و زنجيرزني آغشته به گل به منزل ايشان مي آمدند. ايشان دستور دادند که قدري از گلي را که عزاداران حسين به سر خود مي مالند، براي ايشان بياورند. ايشان تيمنا مقداري از آن گل ها را برداشتند و به چشم خود ماليدند. چشمان ايشان شفا پيدا کرد، به طوري که تا آخر عمر هم بي نياز از عينک بودند و کتاب هاي خط ريز را هم به خوبي مطالعه مي کردند.